Online სავიზიტო ბარათი, Card.ly

ცნობილია რომ სავიზიტო ბარათი ე.წ. Networking-ის აუცილებელი ატრიბუტია. ის საშუალებას გვაძლევს სწრაფად გავცვალოთ სასურველი საკონტაქტო ინფორმაცია. მის შემდეგ რაც ინტერნეტში მომრავლდა სოციალური ქსელები თუ Community-ბი რომლებშიც ჩვენ გაწევრიანება გვიწევს, გაჩნდა “სავიზიტო ბარათის” აუცილებლობა ელექტრონულ ფორმატში. გარდა ამისა გახდა პოპულარული სოც. ქსელების მისამართების დატანა ქაღალდის სავიზიტო ბარათებზე. თუმცა, ყველა ელფოსტის, სოც. ქსელის თუ “ვიდეო-შერინგის” დამახსოვრებაა პრობლემატური, არათუ მათი სხვაზე გადაცემა.

ჩვენს დასახმარებლად გამოჩნდა რამოდენიმე სერვისი, რომელთაგანაც მე ყვალაზე მეტად www.card.ly -მ მომხიბლა. სერვისს გააჩნია პრემიუმ მომსახურება, თუმცა უფასო ვერსია სრულიად ფუნქციონალურია (ფასიანი ვერსიის უპირატესობა მხოლოდ თემების რაოდენობაშია). Card.ly სამ კატეგორიად ჰყოფს ბარათს: ჩემს შესახებ, სოც. ქსელები და კონტაქტი. ასევე შესაძლებელია სურათის ატვირთვა და მოკლე (140 სიმბოლო) სლოგანის დართვა.

სერვისის პლიუსებია:

1. გამოყენების და რეგისტრაციის სიმარტივე.
2. საკმაოდ ფართო არჩევანი ბარათების დიზაინში.
3. თქვენ ბარათის მოკლე და მოსახერხებელი მისამართი Card.ly/saxeli
4. სოც. ქსელების უმრავლესობის მხარდაჭერა.

ასევე შეიძლება პერსონალური badge-ს გაკეთება და მისი ჩასმა ბლოგზე თუ ვებსაიტებზე.

დემო შეგიძლიათ იხილოთ აქ: http://card.ly/demo

კარგი რამეა ერთი სიტყვით, I found it useful.

კორპორატიული სოც. ქსელები

ერთთვიანი შესვენების შემდეგ ისევ დავბრუნდი. მიუხედავად იმისა რომ ახლა დაკავებული ვარ სწავლით, ვეცდები ბლოგზე კვირაში ერთხელ მაინც დავწერო.  ყოველი შემთხვევისთვის მაინც გირჩევთ ჩემი RSS ლენტა გამოიწეროთ, არარეგულარული განახლებების მისაღებად.

ახლა გადავიდეთ ამ პოსტის მთავარ საკითხზე.  სოციალური ქსელები ბიზნესს უკვე დიდი ხანია (სოციალური ვების განზომილებით) იზიდავს. Facebook, Twitter, MySpace, LinkedIn და სხვები დიდი ხანია გახდნენ პოლიგონი მარკეტინგული კამპანიებისთვის, პოტენციური პარტნიორებისა და თანამშრომლების ძებნი ადგილი. მაგრამ კორპორატიული სოციალური ქსელები უკვე სხვა განზომილებაა.

ბაზარზე არის რამოდენიმე პროდუქტი, რომელიც კომპანიებს დახურულ სოც. ქსელებს სთავაზობს. თუმცა არსებობს აზრი (და გამოკვლევები) რომ ეს ტყუილა დროისა და ფულის ხარჯვაა. მიზეზად სახელდება მომხმარებლების სიმცირე, კომპანიების მენეჯმენტის გამოუცდელობა სოც.ქსელების მართვაში და ინვესტიციის სიდიდეს (რომელიც სარგებელს არ შეესაბამება). არა და ერთი შეხედვით სპეციალიზირებულმა, კომპანიაზე მორგებულმა სოც. ქსელმა შესაძლებელია რევოლუცია მოახდინოს კომპანიის პროცესებში და საკმაოდ ფულიც დაზოგოს, ამავე დროს არ სჩანს პროდუქტი რომელიც ამას შესძლებს.

ამ რამოდენიმე დღის წინ გავეცანი კორპორატიული სოც. ქსელების ახალ კონცეპციას რომელზეც უკვე მუშაობს რამოდენიმე კომპანია. გადავწყვიტე თქვენც გაგიზიაროთ მოსმენილი და თქვენი აზრიც მოვისმინო.

ახალი კონცეპტი ითვალისწინებს არა მხოლოდ კორპორატიული პროდუქტის შექმნას, არამედ უმიზნებს კონკურენცია გაუწიოს დღეს არსებულ სოც. ქსელებს და სოციალურ ინტერნეტში მომხმარებლის მოქმედებას “აზრი შემატოს”.

მოკლედ რომ ავღწერო, ლაპარაკია მრავალშრიან გაერთიანებულ დიდ სოც. ქსელზე რომელიც შესძლებს სხვადასხვა მომხმარებელს, სხვადასხვა შრეზე, მისთვის სასურველი სერვისი მისცეს. ამავე დროს, თითოეულ მომხმარებელს რამოდენიმე შრე შესთავაზოს. ეს კი საშუალებას მოგვცემს მოვაგვაროთ დღეს წამოჭრილი Privacy-ს, სპამის და ინფორმაციისგან გადატვირთვის პრობლემა.

მოვცილდეთ თეორიას და პრაქტიკულ მაგალითზე განვიხილოთ დაწერილი:
მომხმარებელი X დღესდღეობით გაწევრიანებულია… ვთქვათ Facebook-ში… მას ჰყავს რამოდენიმე ასეული “მეგობარი”. მათი სია შედგება ერთმანეთთან შეუთავსებელი ადამიანთა ჯგუფებისგან: ყოფილი და ახლანდელი თანამშრომლებისაგან, მეზობლებისგან, ოჯახის წევრებისგან, ინტერნეტ ნაცნობებისგან, 15 წლის უნახავი თანაკლასელებისგან, თანაკურსელებისგან, შემთხვევითი ნაცნობებისგან… და ღმერთმა იცის კიდევ  ვისგან. X გაწევრიანებულია ათეულობით ჯგუფში რომლისგანაც იყენებს 5-10 %. მოსდის ათობით შეტყობინება/მოპატიჟება… ხდება დიდი რაოდენობით არასასურველი ინფორმაციის ცირკულაცია. ხდება არასასურველი ადამიანთა ჯგუფებთან ინფრომაციის გაზიარება…

მეორეს მხრივ არიან კომპანიები რომლებსაც უწევთ დიდი რაოდენობით არასაჭირო ინფორმაციის დამუშავება. ისინი შეცდომაში შედიან კლიკების ან სოც. ქსელებში ჯგუფის წევრების რაოდენობით. გამიზნული დიალოგის ნაცვლად კი ბევრის მარკეტინგული ძალისხმევა, ქუჩაში გამოკრულ ბილბორდს ემსგავსება რომელიც ყველასათვის და ამავე დროს არავისთვის არის.

მრავალშრიანი სოც. ქსელი ითვალისწინებს ამ შეუთავსებელი მიკროსამყაროების ერთმანეთისგან გამოყოფას და ცალკე, იზოლირებულ შრეებში მოქცევას, ასევე სასურველი შრეების სასურველი დოზით დაკავშირებას. კომპანიებს ეს საშუალებას მისცემს პირდაპირი დიალოგი აწარმოოს მიზნობრივ ჯგუფებთან, გამოყოს და გაანალიზოს საჭირო ინფორმაცია და ასევე აწარმოოს სოც. ქსელი რომელიც ერთდროულად მოიცავს კლიენტებს, თანამშრომლებს, პარტნიორებს და სხვა მიზნობრივ ჯგუფებს, რომლებიც ერთად, თუმცა ამავე დროს ცალკე იქნებიან.

მომხმარებელი ამ თეორიის მიხედვით იღებს პირველ რიგში მეტ ძალაუფლებას კომპანიასთან მიმართებაში (პირდაპირი მიზნობრივი დიალოგის სახით) და ამავე დროს მას უბრუნდება ის privacy რომელიც სოც. ქსელებმა ამ ბოლო დროს წაართვეს მას.

კონცეპტი დიდი, აბსტრაქტული და ფანტასტიკური სჩანს, თუმცა მისი სერიოზული განხილვა და მასზე მუშაობა მიდის. შედეგს მომავალი 5 – 10 წელი გვიჩვენებს.

რას ფიქრობთ ასეთ დიდ, გაერთიანებულ და მრავალშრიან სოც. ქსელზე? გამოთქვით თქვენი აზრი კომენტებში.

ბრენდინგი საქართველოში, ანუ რატომ არის აუცილებელი კომპიუტერისა და ინგლისურის ცოდნა

საქართველოში, მთელი დანარჩენი მსოფლიოსგან განსხვავებით, გრაფიკული ბანერებით რეკლამა კვდომის ნაცვლად, ხარობს და ჰყვავის. ზუსტად ამ ტენდენციამ აღმომაჩენინა ნამდვილი მარგალიტი. საუბარი brandjob.ge-ს ბანერზე და ზოგადად ბრენდზეა. მე აქ არ დავიწყებ სიტყვა brandjob-ის ღრმადფილოსოფიურ მნიშვნელობაზე საუბრებს და მხოლოდ ბანერზე და ლოგოზე შევჩერდები.

გთხოვთ, კარგად დააკვირდეთ სურათს:

რა თქმა უნდა თუ ინგლისურს კარგად არ ფლობთ ვერაფერს ისეთს ვერ შეამჩნევთ. ასევე გასათვალისწინებელია ის ფაქტი რომ ყველა თავისი “გაფუჭებულობის” ხარისხით საზღვრავს ყველაფერს. თუმცა მომკალით და Bj-ს დანახვაზე (მოცემულ სურათთან და იმ ფაქტან ერთად რომ “j” იშიფრება როგორც job) თავში პირველად Brandjob არანაირად მომდის

ასეა თუ ისე, მე რომ brandjob-ში ვიყო დასაქმებული ასეთ შემოკლებას (და მის ლოგოს რანგში აყვანას) დიდი სიფრთხილით მოვეკიდებოდი.

ვაგრძელებთ ჩვენს მოგზაურობას და მივდივართ კომპანიის მარკეტინგულ მესიჯამდე.

აქაც, მე თავს გავანებებ წინადადების წყობას, სისწორეს და აზრიანობას (მაგაში ყველანი ვცოდავთ) და ყურადღებას “ბრედ კომპანიებზე” გავაკეთებ. ვინმემ ამიხსენით რა არის “ბრენდ კომპანია”? როგორც ჩანს brandjob.ge-ში ჰგონიათ რომ ბრენდი მხოლოდ ტოიოტას, კოკა-კოლას და მაიკროსოფტს აქვს. არა და ბრენდი, ქუთაისში ჩემს მეზობლად განსაგებულ, “დარეჯან დეიდას ბუტკასაც” ჰქონდა: “ბარზის” ფასებში ვაჭრობდა, ნისიას ადვილად იძლეოდა და ცივი ბალტიკა 9 ჰქონდა სულ. რით არ არის ეს ბრენდი? გაუთვიცნობიერებელია, მაგრამ ბრენდია. მომხმარებლები ასე იცნობდნენ და ასე აფასებდნენ.

ამ ყველაფრით მე რისი თქმა მინდა. კომპიუტერს და ინგლისურს ჩვენ ტყუილად არ გვთხოვენ… საჭიროა. ასე, არაპროფესიონალურად დაწყებული პროექტი, ჩანასახშივე განწირულია, კონკურენციას ვერ გაუძლებს უბრალოდ (იგივე jobs.ge ბევრად უფრო პროფესიონალურად არის შესრულებული). თუმცა, შეცდომებზე სწავლის მაგივრად შედეგად უფრო: “საქართველოში არაფერი გამოდის”, “სკაიტის გარდა არავის აინტერესებს რამე” და ა.შ. ვიღებთ.

როდემდე?

პ.ს.

ბონუსი: განცხადება ზემოთ ხსენებული საიტიდან